Taiko is een Japanse vorm van drummen waarbij houding en beweging de grondslag vormen van de ritmes die getrommeld worden. Ze zijn ook al duizenden jaren een vitaal onderdeel van de Japanse cultuur, omdat ze al sinds 10.000 voor Christus werden gebruikt om religieuze ceremonies in te leiden, het marstempo voor feodale troepen aan te geven en soldaten naar het slagveld te roepen. Als je taiko ervaart, ben je getuige van levendig geschreeuw en gechoreografeerde bewegingen van de uitvoerders die doen denken aan die van verschillende Japanse vechtsporten. De trommels zijn veelal heel grote drums die gemaakt worden van hout en runderhuiden. Hun lage doordringende klanken brengen een energie over die recht naar de buik gaat. Taiko (Japans: 太鼓) betekent letterlijk “grote drum” (太, tai: groot, breed; 鼓, ko: drum). Zij vormen op zich een onderdeel van het Japans traditioneel theater, festivals en muziekgenres.

Bij het Taiko wordt aandacht besteed aan zowel lichaam, geest als gevoel.

Een taiko bespelen is niet hetzelfde als een drumstel bespelen. Een aantal verschillen zijn de houding, de attitude, het uithoudingsvermogen, de manier van spelen en het gebruik van woorden om taiko-geluiden na te bootsen, genaamd Kuchi shōga; Er zijn veel verschillende soorten taiko’s en afhankelijk van de grootte en vorm bespeelt men elke variant anders. Elke taiko heeft twee vellen onderaan en twee bovenaan, meestal door middel van ijzeren pinnen aan de taiko bevestigd. Elke taiko bespeelt men met Bachi (桴, 枹), houten stokken.